این ستاره نوظهور/ درباره هادی حجازی‌فر

منتشر شده در 19 فروردین 1397
این ستاره نوظهور/ درباره هادی حجازی‌فر

پدیده این روزهای سینمای ایران، هادی حجازی‌فر است که با دو نقش دشوار روی پرده می‌درخشد.

نرجس علوی مقدم: هادی حجازی فر، یکی از پدیده‌های نوظهور سینمای ایران است. بازیگر باسابقه تئاتر که با حضور در «ایستاده در غبار» بدون این که دیالوگی در فیلم بگوید یا چهره‌ واقعی‌اش دیده شود، جاه طلبانه به سینما پا گذاشت. در نقشی دشوار که با وجود مهارت بازیگرش، نباید دیده می‌شد و در قالب نقشی فرو می‌رفت که اعتبارش دیگری بود و کسی به جز احمد متوسلیان به کس دیگری فکر نمی‌کرد. جذابیت‌های فیلم ستایش شده محمدحسین مهدویان آنقدر زیاد بود که حجازی‌فر هم مورد توجه قرار گرفت و به «ماجرای نیمروز» رفت. در آن فیلم، او با فاصله از نقش اسطوره‌ای اش در «ایستاده در غبار»، در نقش یک مامور شوخ طبع امنیتی ظاهر شد، در یک فیلم پربازیگر بازی بدون اغراق او، در فضای مستند و واقع‌گرای فیلم دیده شد و به دلیل جذابیت‌های کاراکتر، بازی درست و به اندازه حجازی‌فر هم دیده شد.

بازیگری که به لحظه‌های تلخ و پرحادثه شخصیت‌ها کمی شیرینی می‌افزود. با «ماجرای نیمروز» حجازی‌فر ثابت کرد درخشش در «ایستاده در غبار» اتفاقی نبوده و می‌توان به مهارت‌های بازیگری اعتماد کرد که از نظر فیزیکی و در نگاه اول چندان جذاب نیست، اما نقش آفرینی‌هایش دوست داشتنی است. او بازیگر جذابی است و نقش‌هایی تک بعدی و مسن تر از خود مثل پدر در «به وقت شام»، نقشی بدون ویژگی خاص در «دارکوب» و نقشی پر از ابهام مانند موسی در «لاتاری» را طوری بازی کرده که در ذهن بماند. او حالا پیشنهادهای فراوانی برای بازی دارد، در یک سال گذشته حجازی‌فر تلاش کرده طیفی از نقش‌ها را بازی کند و به کارنامه اش تنوع بدهد. طبیعی است که همه محاسباتش درست از کار درنیاید. مثلا انتخاب نقشی مسن در «به وقت شام» برای او امتیازی محسوب نمی‌شود. هر چند که همکاری با ابراهیم حاتمی‌کیا برای یک بازیگر حرفه‌ای واجد ارزش است. اما در شرایطی که بابک حمیدیان بازیگر مقابل حجازی‌فر است، رابطه پدر و پسری کمی عجیب است.

البته حضور حجازی‌فر در نقش یک خلبان کارکشته یکی از امتیازهای فیلم است و او نقش قهرمان روزهای جنگ را که حتی از سوی فرزندش درک نمی‌شود، خوب بازی کرده است. اما موسی شاه‌نقش او در سال 97 است، این نقش از وجوهی به حاج کاظم و خلبان در «به وقت شام» شبیه و از یک جنس است. رزمنده‌ای قدیمی که به حاشیه رانده شده و در انزوا روزگار می‌گذراند. دوران موسی گذشته و مرتضی (حمید فرخ‌نژاد) که معادل امروزی سلحشور است زمام امور را در دست دارد. امیر علی (ساعد سهیلی) قهرمان نسل امروز که تنها و تک افتاده است، به کمک موسی از رقیب انتقام می‌گیرد. موسی هم کاراکتری مسن برای حجازی‌فر است، اما در این فیلم او گریم خوبی دارد، ضمن این که با وجود ضعف شخصیت‌پردازی، علاقه او به این نقش و فضای جذاب فیلم باعث شده موسی به یک کاراکتر دوست داشتنی تبدیل شود.

در «دارکوب» که یک درام اجتماعی و شهری است، حجازی‌فر در نقشی کوتاه ظاهر شده. در نقش مهندسی که نمی‌داند بین مسئولیت انسانی‌اش در مواجهه با خواهرش و وظیفه اجتماعی اش کدام راه را انتخاب کند. حضورش در فیلمی که نقش‌های اصلی اش را سه بازیگر دیگر بازی کرده‌اند، چندان به یادماندنی نیست. از او «واسطه»، «آستیگمات» و «شاه کش» هنوز دیده نشده، تجربه‌هایی متفاوت از بازیگری که دوست داشتنی و شیرین است، اما گاهی با اظهارنظرهای عجولانه اش اعتبارش را مخدوش می‌کند و گاهی با انتخاب‌هایی نادرست، خود را به زحمت می‌اندازد. با این همه حضور او در سینمایی که مملو از بازیگر و چهره است، نوید حضوری دائمی و باارزش را می‌دهد.