نگاهی به «چهارراه استانبول»/ روایتی تلخ و شیرین

منتشر شده در 19 اردیبهشت 1397
نگاهی به «چهارراه استانبول»/ روایتی تلخ و شیرین

 «چهارراه استانبول» اثری جذاب و سرپاست. 

خلاصه داستان: بهمن و احد تولیدی ورشکسته‌ای در پلاسکو دارند و از دست طلبکاران و اهالی پلاسکو فراری اند، روز حادثه بهترین زمان برای فرار از دست آنهاست…   

عوامل فیلم: نویسنده تهیه کننده و کارگردان: مصطفی کیایی/ بازیگران: بهرام رادان، محسن کیایی، سحر دولتشاهی، رعنا آزادی ور، ماهور الوند، مهدی پاکدل، مسعود کرامتی، پوریا رحیمی سام، بابک بهشاد، سعید چنگیزیان، خسرو احمدی، تینو صالحی، محمدحسین امیدی و.../ فیلمبرداری: حسین جلیلی/  تدوین: نیما جعفری جوزانی/ موسیقی: آرمان موسی پور. 

 

صحبت های عوامل فیلم:

مصطفی کیایی: هدف ما در اصل پلاسکو نبود. مثل هر فیلمی که به یک واقعه گره خورده است و درام روایت‌گر یک ماجرای واقعی است، طبیعی است که ما هم به اندازه نیازمان به حادثه پلاسکو به عنوان ماجرایی واقعی ورود کردیم. کسی که برای دیدن پلاسکو فقط آمده باشد واقعا طبیعی است که این طور فکر کند. وقتی در مودر پلاسکو حرف می‌زنیم، مردم نزدیک به ۱۰ گیگ حافظه بصری از این مکان را دارند و ما نمی‌توانستیم هیچ خطایی داشته باشیم، پس تصمیم گرفتیم که تا جایی که می‌شود، نمای باز داشته باشیم، اما به هر حال شدنی نبود. هر جایی که عمق نشان می دادیم از خیابان جمهوری تا حافظ سعی کردیم هم لانگ شات داشته باشیم هم نمای بسته.

بهرام رادان: خوشحالم که بارکد به گونه ای بوده که در ذهن مخاطب نشسته و امروز ما را با نقشمان در آن مقایسه میکنند. من وجود این دو دوست و شباهتش به بارکد را نقطه ضعف نمیدانم چرا که فکر میکنم در آینده زوج چهار راه استانبول به یاد تماشاچیان بماند. 

مهدی پاکدل: ماجرای پلاسکو در زمان این کار هنوز داغ بود و این باعث می شد برایم بار مسئولیت بوجود آورد. چرا که بسیار مهم بود و توقع مخاطبان از آن زیاد بود. 

 

آنچه منتقدان گفتند:

 روزنامه آفرینش: فيلم چهارراه استانبول با نام قبلي پلاسكو همانطور كه از نامش پيداست به حادثه تلخ پلاسكو اشاره دارد ، با اینکه فیلمنامه چهار راه استانبول به حادثه ساختمان پلاسکو و شهدای آتش نشان اشاراتی دارد اما بايد اين را در نظر گرفت كه فيلم درمورد خود ساختمان پلاسكو نيست و نویسنده براي افزودن درام فیلم ، قصه اش را به حادثه پلاسكو گره مي زند، جدیدترین اثر کیایی هر چند به سوژه ای ناب و تازه در قالب ژانر درام اجتماعی پرداخته اما در این اثر به یکی از معضلات اصلی اقتصاد کشور که همان بی توجهی به تولید داخل و قاچاق کالاهای خارجی است نیز اشاره کرده است.

خبرگزاری فردا: جدیدترین اثر کیایی هر چند به سوژه ای ناب و تازه در قالب ژانر درام اجتماعی پرداخته اما در این اثر به یکی از معضلات اصلی اقتصاد کشور که همان بی توجهی به تولید داخل و قاچاق کالاهای خارجی است نیز اشاره کرده است. این کارگردان جوان سینما که بیش از همه با اثر «خط ویژه» در جشنواره فیلم فجر سال 92 معروف شد، در طول سال های گذشته نیز با آثاری چون ضد گلوله، عصر یخبندان و بارکد بیش از پیش نام خود را مطرح کرد و امسال نیز در سی و ششمین جشنواره فیلم فجر، حوادث پلاسکو را مورد بررسی قرار داده است.

مجله نقد سینما: چهارراه استانبول نه مثل بارکد بر قواعد طنز باقی می‌ماند و نه فیلمی جدی است. نه با دزدی مخالف است و نه آن را تقبیح می‌کند. نه پست‌مدرن است، نه رئال است و نه هیچ چیز دیگر و البته مثل همیشه داستانی دارد که به انتها می‌رسد و برخلاف فیلم‌های نئورئالیستی مخاطب را در یک پایان بی‌انتها و نامشخص رها نمی‌کند.سینمای کیایی، سینمای فیلمفارسی با لباس نو است. کلیشه آدم‌های پولدار و آدم‌های فقیر، تکه‌پرانی‌های جنسی و اروتیک، قهرمان‌های ربل و در این آخرین فیلم قمار و کمی هم مشروب با طعم دلستر استوایی! فیلم هیچ ربطی به شهدای آتشنشان ندارد و قسمت مربوط به پلاسکو و جانفشانی آتشنشان‌ها نیز گویی بعدا به فیلمنامه اضافه شده است. 

 

نظر من را بخواهید:

آخرین فیلم کیایی مانند تمام آثار پیشین این کارگردان درامی اجتماعی انتقادی با لحنی طنزآمیز است که کنجکاوانه به گوشه و کنار جامعه و معضلات اجتماعی سرک کشیده و سعی دارد در حد توان و در روایتی شیرین و جذاب به آنها بپردازد و در این مهم نیز همانند اغلب آثار قبلی اش موفق عمل می کند.

 

پرداختن به حادثه آتش سوزی ساختمان پلاسکو تصمیمی قابل ستایش و البته بلندپروازانه برای کارگردانی است که تا پیش از این درام هایی با رگه های کمدی ساخته است. خوشبختانه کیایی موفق می شود داستانک های متعدداش را در نقطه عطف فیلم به روز آتش سوزی ساختمان پلاسکو به صورتی که برای مخاطب قابل باور باشد ربط دهد. سکانس های آتش سوزی ساختمان پلاسکو با وجود برخی ایرادها در طراحی صحنه و پروداکشن دیدنی و تاثیر گذارند. بازی ها هم مانند همه فیلم های کیایی خوب هستند بخصوص بازی مهدی پاکدل در نقش آتش نشان.

 

هرچند سطح آثار کیایی تابحال از متوسط بالاتر نرفته اما تماشای فیلم های این کارگردان برای مخاطبان سینمارو ریسک به حساب نمی‌آیند چراکه مخاطب می داند دست کم با اثری مواجه خواهد شد که داستانی سرپا و جذاب دارد و استاندارهای سینمایی در آن رعایت شده است. «چهارراه استانبول» نیز از این قاعده مستثنی نیست و تماشای آن برای تماشگران تجربه ای سرگرم کننده خواهد بود از روایت تلخ و شیرین جامعه امروز ما.

الناز نعمتی