جای خالی کمدی/ درباره برنامه‌های ماه رمضان امسال

منتشر شده در 22 خرداد 1397
جای خالی کمدی/ درباره برنامه‌های ماه رمضان امسال

 امسال غیبت سریال‌های کمدی در میان برنامه‌های ماه رمضان مشهود بود.

 

الناز نعمتی: برنامه های مناسبتی از جمله برنامه های پرطرفدار تلویزیون هستند و این میان معمولا سریال ها و تله فیلم ها بیش از سایر برنامه‌ها مورد توجه مخاطبان قرار می‌گیرند. سریال های مناسبتی که امسال در ماه مبارک رمضان از تلویزیون پخش شد دارای نقاط قوت و کاستی هایی بود که در این مطلب به اختصار به آنها اشاره می‌شود. اولین حسن برنامه های مناسبتی امسال از سریال ها گرفته تا ویژه برنامه‌هایی همچون «ماه عسل» این بود که هیچکدام دقیقه نود تولید نشده بودند و دیگر از تصویربرداری سرسری و تولید با شتاب در روزهای ماه رمضان خبری نبود. «ماه عسل» هم اگرچه پخش زنده دارد، اما سوژه های آن در طی سال و با دقت و وسواس گروه تولید آن انتخاب شده‌اند.


شبکه سه شبکه‌ای است که سریال مناسبتی ماه رمضان را درست پس از افطار روی آنتن می‌فرستد. «رهایم نکن» به کارگردانی محمدمهدی عسگرپور که سابقه خوبی در سریال سازی دارد، با داستان پرفراز و نشیب خانوادگی‌اش توانست نظر مخاطبان سریال‌های مناسبتی را به خود جلب کند. «رهایم نکن» به لحاظ حال و هوا بسیار شبیه به سایر سریال‌های عسگرپور است. قصه آخرین سریال این کارگردان نیز شبیه به سریال‌های پیشین اوست و حول محور خانواده ای بزرگ و سنتی می‌گردد که با ورود فردی ناشناس و افشا شدن رازها دستخوش اتفاقاتی غیرمنتظره می شود.

آنچه سریال عسگرپور را به مجموعه ای دیدنی تبدیل کرده مهارت او در بسط قصه در بستر درام و مشتاق نگه داشتن مخاطب برای تعقیب ماجراها در پایان هر قسمت از سریال است. اضافه کنید به اینها انتخاب خوب و حتی جسورانه بعضی بازیگران را که نتیجه مثبت داشته است. محمدرضا هدایتی در نقشی جدی و تا حدی منفی خوش درخشیده و دنیا مدنی و نیما شعبان‌نژاد در اولین تجربه جدی و حرفه‌ای شان مقبول ظاهر شده اند.

شبکه دو امسال با سریال «بچه مهندس» که بخاطر نامش ابتدا این تصور را ایجاد می کرد که مجموعه ای کمدی است، میهمان خانه‌های مردم شد. «بچه مهندس» داستان زندگی چند کودک شیرین زبان و دوست داشتنی است که با مربیان خود در یک پرورشگاه که توسط خیرین اداره می‌شود زندگی می کنند. هرچند این سریال در ژانر کمدی تولید نشده اما به واسطه حضور بازیگران شیرین کودک که در نقش آفرینی خیره کننده ظاهر شده اند هر شب مخاطبانش را به لبخند میهمان می‌کند.

 

داستان سریال غفاری در ذات روایتی غم انگیز است اما کارگردان با هوشمندی و هدایت درست بازیگران خردسال از تلخی اثر کاسته است. «بچه مهندس» اما مجموعه ای خالی اشکال نیست. بزرگترین ضعف سریال ریتم بسیار کند آن است. تقریبا تمام قصه سریال در محیط پرورشگاه می گذرد و دوربین به ندرت از محوطه پرورشگاه خارج میشود. وقتی داستان یک سریال آنهم سریالی سی قسمتی تماما در یک لوکیشن محدود فیلمبرداری شود باید فیلمنامه ای پروپیمان در چنته داشت و با حفظ ریتم و اضافه کردن تعلیق و جذابیت های دراماتیک مخاطب را برای تماشای ادامه داستان مشتاق نگه داشت.«بچه مهندس» اما فاقد این ویژگی هاست و در داستانش در دایره‌ای بسته مدام تکرار می شود. به صرف ماجرای واگذاری مومو (مژگان) به خانواده ای ثروتنمند و برملا شدن راز بابا اسماعیل در قسمت های انتهایی سریال نمی‌توان از مخاطب انتظار داشت سی شب شاهد تکرار مکررات داستانی باشد که تقریبا قابل حدس است.

اما ضعیف ترین و شاید بتوان گفت عجیب ترین سریال مناسبتی امسال متعلق به شبکه یک سیماست که اتفاقا در آخرین روزها جایگزین سریال «پدر» شد. «سردلبران» آخرین سریال محمدحسین لطیفی مجموعه ای به شدت ضعیف و شعار زده و بدتر از اینها مغشوش و بی در وپیکر است.
روایت سریال بسیار دم دستی و قصه(اگر بتوان نام ملغمه ای که در قاب دیده میشود قصه گذاشت) آنقدر فاقد جذابیت است که اگر نام کارگردان با تجربه ای همچون لطیفی را در تیتراژ سریال نمیدیدم شک میکردیم که اصلا این مجموعه عجیب کارگردانی هم داشته باشد! 

«سردلبران» قرار بوده ماجرای طلبه ای جوان باشد که برای تبلیغ به شهری کویری رفته و ماجراهایی برایش پیش می‌آید اما عملا تبدیل شده است به روایت های چندپاره و غیر جذاب از گپ و گفت هم محلی‌هایی که با ربط و بی ربط در مسجد و کوچه و پس کوچه های محله با هم روبرو می‌شوند و دیالوگ میگویند! «سردلبران» تجربه شکست خورده کارگردانی است که پیش تر از او سریال خوب «صاحبدلان» را در ماه مبارک رمضان دیده بودیم و امید داشتیم این بار تجربه موفق پیشین را تکرار کند، اما با اثری کاملا ناامید کننده و مغشوش با فیلمنامه‌ای دم دستی و بازی های بسیار ضعیف روبرو شدیم.

برنامه های مناسبتی سال ۹۷ با همه نقاط ضعف و قوت شان رو به پایان هستند، اما باید گفت امسال جای خالی مجموعه ای کمدی بسیار خالی بود و حتی برنامه‌های پرطرفدار و جذابی مانند «ماه عسل» و «خندوانه» هم نتوانستند این جای خالی را پر کند.