قصه آشنا با چاشنی سیاست/ رشد کارگردان در «کاتیوشا»

منتشر شده در 22 دی 1397
قصه آشنا با چاشنی سیاست/ رشد کارگردان در «کاتیوشا»

علی عطشانی در «کاتیوشا» نسبت به دیگر ساخته‌هایش رشد داشته است. 

 

الناز نعمتی دیمان: «کاتیوشا» از یک الگوی آشنا استفاده می کند. از همراهی و هم گام شدن دو عنصر متفاوت که قاعدتا باید در انتهای مسیر به یک نقطه ختم شوند و احساسی مشابه نسبت به یکدیگر پیدا کنند. عرشیا (احمد مهرانفر) و خلیل (هادی حجازی فر) قرار است نماینده دو نسل و دو نگاه باشند که مجبورند چند روز را کنار هم بگذرانند. در خلال این همنشینی موقعیت های کمیکی به وجود می آید که اغلبشان جذاب و تازه است و در اجرای این دو بازیگر هم خوب از کار در آمده است. 

 

فیلم تازه عطشانی آَفتگی فیلم های قبلی اش را ندارد، سرراست و ساده و سرگرم کننده است. اگرچه این طور تکه پرانی های سیاسی خیلی تازه نیست و مخاطب را شگفت زده نمی کند، اما برای فیلمی که داعیه ندارد پذیرفتنی است. عطشانی توانسته یک کمدی موقعیت بسازد که در لحظاتی مخاطب را درگیر می کند و می خنداند. در شخصیت پردازی خوب عمل کرده و البته حضور هادی حجازی فر و احمد مهرانفر کمک بزرگی به فیلم کرده است. این را می شود در لحظاتی دید که مثلا لیلا اوتادی وارد قصه می شود و سعی می کند با یک بازی تصنعی، در قالب زنی جذاب فرو برود. اما به این دلیل که در بسیاری از صحنه های فیلم مهرانفر و حجازی فر مقابل دوربین هستند، فیلم سطح خود را حفظ می کند و سقوط نمی‌کند. این امتیاز اصلی «کاتیوشا» است که تماشاگر را تا انتها با خود همراه می‌کند.

 

«کاتیوشا» با نقد جناح راست و چپ، با یک شروع خوب و مفرح، تماشاگر را با خود همراه می‌کند. البته به مرزهایی نزدیک نمی شودو فاصله‌اش را با فضاهایی حفظ می کند تا در اکران دچار مشکل نشود. از این منظر، فیلم تند یا جنجالی نمی شود و در حد متوسط باقی می‌ماند. اما در همین حد هم می‌تواند نسبت به ساخته‌های قبلی کارگردانش، گامی به جلو باشد. فیلمی که بدون آشفتگی و آزار مخاطب، قصه ساده‌اش را از اول تا آخر روایت می‌کند و از همدلی و همراهی می‌گوید.

 

«کاتیوشا» به تازگی به شبکه نمایش خانگی آمده، تماشای آن در قاب کوچک و همراه اعضای خانواده می‌تواند جذاب و سرگرم کننده باشد چرا که فیلم تصویری از روابط، آدمها و ماجراهایی است که ما هر روز مشاهده می‌کنیم.