قهرمان همیشه زنده/ نگاهی به فیلم «تختی»

منتشر شده در 25 اسفند 1397
قهرمان همیشه زنده/ نگاهی به فیلم «تختی»

فیلم سینمایی «تختی» تصویری از قهرمان محبوبی است که جفای روزگار او را از پا در می‌آورد.

 

علی رضایی: فیلم سینمایی «تختی» به کارگردانی بهرام توکلی اثری است تاثیر گذار و ملی درباره چهره ای محبوب که سرنوشت تراژیکش همواره محل بحث و گفتگوی فراوان بوده است. فیلم با تصویری دهشتناک از روزگار کودکی تختی شروع می شود و پس از آن، به مرور مسیر زندگی او تا رسیدن به قهرمانی روایت می شود. فیلم تقریبا به واقعیت وفادار است و وارد جزئیات دردسر ساز نمی شود. شاید به این دلیل که نمی خواهد تصویر قهرمان را مخدوش کند.

با این همه «تختی» برای نخستین بار تنهایی و انزوای خودخواسته قهرمانی ملی را به تصویر می کشد، مردی که می خواست در کنار مردم باشد، اما اطرافیانش به او نگاهی کاسبکارانه و منفعت طلبانه داشتند. فیلم فرمی دایره وار دارد، از هتل شروع می شود، جایی که مرد به زندگیش پایان داد و در هتل به پایان می رسد. جایی که خدمتکاری جوان همچنان مایل است از جهان پهلوان، درخواستی کند.

 

بازیگر نقش اول فیلم، حضوری دلنشین در فیلم دارد. بازیگران نقش های فرعی به ویژه نقشی که ماهور الوند بازی کرده به یادماندنی هستند. فیلم روی مخاطب تاثیر می گذارد و قلبش را تحت تاثیر قرار می دهد. سیاه و سفید بودنش جذاب است و وجه تاریخی آن را تقویت کرده است. در کارنامه بهرام توکلی، «تختی» اگرچه بهترین نیست، اما از بهترین هاست. اکران عمومی فیلم در نوروز می تواند به نفع فیلم باشد و باعث دیده شدن این درام ملی گرایانه در کنار انبوهی فیلم کمدی سبک باشد. باید دید مردم همان قدر که غلامرضا تختی را دوست دارند، به تماشای فیلم زندگی اش هم خواهند نشست یا مثل انبوهی از فیلم های زندگی نامه شکست خورده در سینمای ایران، «تختی» هم مهجور و مظلوم از روی پرده پایین می رود.