خوب، بد، زشت/ نگاهی به مجموعه‌های رمضانی امسال

منتشر شده در 28 اردیبهشت 1398
خوب، بد، زشت/ نگاهی به مجموعه‌های رمضانی امسال

هیچ یک از سریال‌های رمضانی امسال به پدیده تبدیل نشده‌اند.

علی رضایی: امسال در حالی که گمان می رفت سه سریال پرتماشاگر و ویژه روی آنتن بروند، عملا انتظارها برآورده نشد. «برادر جان» (محمدرضا آهنج) پربازیگرترین مجموعه این ماه، ناامید کننده است. کسالت بار، دیالوگ‌های کشدار و طولانی و شخصیت‌هایی که رفتارشان غیرمنطقی و اغراق شده به نظر می‌رسد. «از یادها رفته» (بهرام بهرامیان) یک شکست بزرگ برای کارگردان «ساعت شنی». سریالی با بازی های بد، گریم و پوشش اغراق شده و زشت. یک کپی ناشیانه از موفقیت «شهرزاد». در این بین سریال «دلدار» به واسطه قصه، بازی‌ها، موسیقی خوب و تصویربرداریش قابل توجه است و می‌توان آن را بهترین سریال رمضان امسال دانست.

 

مشکل عمده «برادر جان» در فیلمنامه است، نوع نگاه به شخصیت‌های امروز و ماندن در گذشته ای که تماشایش دیگر زیبا نیست. و اصرار برای حفظ یک سبک دمده و قدیمی، ضربه اصلی را به «برادر جان» زده. دیالوگ ها تصنعی است، زیبا نیست. تماشاگر را مرعوب ذوق نویسنده نمی کند، بلکه او را آزار می دهد. این شیوه به بازی همه بازیگرها به جز علی نصیریان ضربه زده و تماشای بازیگرهای خوبی مثل حسام منظور یا سعید چنگیزیان در شرایطی این قدر غریب و قدیمی، دوست داشتنی نیست. «از یادها رفته» هم موقعیتی این چنین دارد، شعاری و گل درشت و ناتوان در خلق گذشته و آدم هایش. سریال از انتخاب رضا یزدانی و بازیگر نقش اصلی زن ضربه خورده و از دست رفته است. چرا که این زوج نمی توانند تصویری دلنشین و جذاب از شخصیت ها ارائه بدهند.

 

با وجود متریالی که بهرام بهرامیان برای ساخت «از یادها رفته» در اختیار داشته، تماشای سریال تقریبا غیرقابل تحمل است. «دلدار» اما سرو گردنی از این مجموعه بالاتر است. امروزی است، محافظه کاری نمی کند، از آدم های امروز و روابطشان صحبت می کند و شبیه به زندگی واقعی است. ریاکارانه نیست، تصنعی نیست، شعارهای اخلاقی نمی دهد. زنده و پرخون است. پر تعلیق و شخصیت‌هایی تاثیرگذار و جذاب دارد. «دلدار» به واسطه نزدیک بودن به زندگی امروز اجتماعی، مهمترین مجموعه ماه رمضان امسال است. به نظر می رسد پربیننده ترین هم باشد. اگرچه هیچ یک از مجموعه های امسال، پدیده نیستند اما در بین سه سریال امسال، شبکه دو موفق تر در جذب مخاطب بوده است. شبکه دو پس از سال های طولانی، رخوت گویا جانی تازه در سریال سازی گرفته است.